मुदिर मुद्ग

मुद्

शब्दकल्पद्रुमः

मुत् || [द्] स्त्री, (मोदनमिति । मुद् + भावे क्विप् ।)
हर्षः । इत्यमरः । १ । ४ । २४ ॥ (यथा, रघु- वंशे । ३ । २५ । “उवाच धात्र्या प्रथमोदितं वचो ययौ तदीयामवलम्ब्य चाङ्गुलिम् । अभूच्च नम्रः प्रणिपातशिक्षया पितुर्मुदं तेन ततान सोऽर्भकः ॥”)

---