संस्कृत-शब्दकोशः

मुनित्रय मुनिधान्य

मुनिद्रुम

मुनिद्रुमः (पुंलिङ्ग)


व्युत्पत्ति− मुनेरगस्त्यस्य प्रियो द्रुमः
प्रयोग− "मुनिद्रुमः कोरकितः शितिद्युतिः वनेऽमुनाऽमन्यत सिंहिकासुतः"
उल्लेख− नैष० १-९६

अर्थ−
१. टटेलो,
२. बकम् (रूख)/अगस्तिवृक्ष ।



Correction: