संस्कृत-शब्दकोशः

मुमुक्षा मुमुचान

मुमुक्षु

मुमुक्षु (विशेषण)


निष्पत्ति− मुच्लृ (मोक्षणे) + सन् - "उः" (३-२-१६८)
व्युत्पत्ति− मोक्तुमिच्छुः
प्रयोग− "कर्मबन्धच्छिदं धर्मं भवस्येव मुमुक्षवः"
उल्लेख− कुमा० २-५१

अर्थ−
१. मोक्षको इच्छा गर्ने,
२. बन्धनबाट छुट्न चाहने,
३. गोली, काँड आदि छोड्ने,
४. मोक्ष वा छुटकारा पाउन कोसिस गर्ने ।


मुमुक्षुः (पुंलिङ्ग)


अर्थ−
मोक्षको लागि कोसिस गर्ने योगी ।



Correction: