संस्कृत-शब्दकोशः

मुस्ताद मुस्त्र

मुस्त्

मुस्त सङ्घाते


गणः- चुरादिः
कर्मकः-सकर्मकः
इट्-सेट्
पदम्-उभयपदम्
कर्तरि लटि- मुस्तयति–ते

अर्थ−
१. थुप्र्याउनु, बटुल्नु, एकत्र गर्नु, जम्मा पार्नु ।

कृदन्तरूपमाला

  • 1“मुस्त संघाते” 2 मा।
  • धा।
  • वृत्तिः अमुं धातुं न पठति।
  • अन्ये सर्वेऽपि ‘मुस्त’ इत्यस्यानुकूला एव।
  • ‘अस्त--’ इत्यस्य पाठभेदः इति मा।
  • धा।;
  • धा।
  • का।
  • 3 च।
  • मुस्तकः-स्तिका, मुमुस्तयिषकः-षिका;
  • मुस्तयिता-त्री, मुमुस्तयिषिता-त्री;
  • इत्यादीनि सर्वाण्यपि रूपाणि चौरादिककुस्मयतिवत् 4 बोध्यानि।
  • अस्य धातोः उभयपदित्वात् शतरि-मुस्तयन्-न्ती, मुमुस्तयिषन्-न्ती;
  • मुस्तयिष्यन्-न्ती-ती, मुमुस्तयिषिष्यन्-न्ती-ती, इमानि रूपाण्यधिकानीति विशेषः।

प्रासङ्गिक्यः

  • ↑ (१२९२)
  • ↑ (१०-चुरादिः-१६३२। सक। सेट्। उभ।)
  • ↑ (३। २६)
  • ↑ (२३६)



Correction: