संस्कृत-शब्दकोशः

मुस्ता मुस्त्

मुस्ताद

मुस्तादः (पुंलिङ्ग)


निष्पत्ति− अद (भक्षणे) - "अण्" (३-२-१)
व्युत्पत्ति− मुस्तामत्ति

अर्थ−
बँदेल ।



Correction: