संस्कृत-शब्दकोशः

मूर्धज्योतिस् मूर्धन्यवत्

मूर्धन्य

मूर्धन्य (विशेषण)


निष्पत्ति− "यत्" (४-३-५५)
व्युत्पत्ति− मूर्ध्नि भवः
प्रयोग− "स्वेदायतश्वसितवेगनिरस्तमुग्धमूर्धन्यरत्ननिकरैरिव हास्तिकानि"
उल्लेख− माघ० ५-३०

अर्थ−
१. शिरको वा शिरमा रहेको,
२. शिर सम्बन्धी,
३. प्रधान, सबैभन्दा माथिको ।


मूर्धन्यम् (नपुंसकलिङ्ग)


अर्थ−
ती अक्षरहरू, जसको उच्चारण गर्दा शिरको भित्री भागमा ठक्कर लाग्छ । जस्तै, ऋ, ट, ठ, ड, ढ, ण, र, ष ।



Correction: