मूषातुत्थ
मूषिकपर्णी
मूषिक
मूषिकः (पुंलिङ्ग)
निष्पत्ति− मुष (स्तेये) - "किकन्" (उ० २-४२) । दीर्घश्च ।
व्युत्पत्ति− मुष्णाति धान्यादिकम्
प्रयोग− "धनेन बलवान् सर्वो धनाद्भवति पण्डितः । पश्यायं मूषिकः पापः स्वजातिसमतां गतः ॥"
उल्लेख− हितो०
अर्थ−
१. मुसो,
२. चोर,
३. शिरीषको रूख,
४. देशविशेष,
५. धातु पगाल्ने घलुवा ।