संस्कृत-शब्दकोशः

मूषीका मूसली

मूष्

मूष स्तेये


गणः- भ्वादिः
कर्मकः-सकर्मकः
इट्-सेट्
पदम्-परस्मैपदम्
कर्तरि लटि- मूषति

अर्थ−
१. चोर्नु, लुट्नु ।

कृदन्तरूपमाला

  • 1“मूष स्तेये” 2 मूषकः-षिका, मूषकः-षिका, मुमूषिषकः-षिका, मोमूषकः-षिका;
  • 3 मूषिता-त्री, मूषयिता-त्री, मुमूषिषिता-त्री, मोमूषिता-त्री;
  • इत्यादीनि सर्वाण्यपि रूपाणि भौवादिकचूषतिवत् 4 ज्ञेयानि।
  • 5 मूषा, 6 मूषकः-षिका, इमानि रूपाण्यधिकान्यत्रेति विशेषः।

प्रासङ्गिक्यः

  • ↑ (१२९८)
  • ↑ (१-भ्वादिः-६७६। सक। सेट्। पर।)
  • ↑ [पृष्ठम्१०४५+ २८]
  • ↑ (५५२)
  • ↑ १। ‘गुरोश्च हलः’ (३-३-१०३) इति अकारप्रत्ययः। ‘तैजसावर्तनी मूषा’ इत्यमरः।
  • ↑ २। ‘क्वुन् शिल्पिसंज्ञयोः--’ (द। उ। ३-५) इति संज्ञायां क्वुन्प्रत्यये रूपमेवम्। स्त्रियां जातिलक्षणं ङीषं बाधित्वा टापि मूषिका इति रूपम्।



Correction: