मृषु
मृष्ट
मृष्
मृष तितिक्षायाम्
गणः- चुरादिः
कर्मकः-सकर्मकः
इट्-सेट्
पदम्-उभयपदम्
कर्तरि लटि- मर्षयति–ते
अर्थ−
१. सहन गर्नु, सहनु ।
आ-
१. रिसाउनु, जङ्गिनु ।
वि-
१. विपत्तिमा पर्नु, आपत्ति आउनु ।
कृदन्तरूपमाला
- 1“मृष तितिक्षायाम्” 2 आधृषीयः।
- तेन णिज्विकल्पः।
- ‘--क्षमायां यौ मर्षेन्मर्षेत मर्षयेत्।’ 3 इति देवः।
- मर्षकः-र्षिका, मिमर्षयिषकः-षिका, मर्षकः-र्षिका, मिमर्षिषकः-षिका, मरीमृषकः-षिका;
- मर्षयिता-त्री, मर्षिता-त्री, मिमर्षयिषिता-त्री, मिमर्षि- षिता-त्री, मरीमृषिता-त्री;
- इत्यादीनि सर्वाण्यपि रूपाणि चौरादिकचर्षतिवत् 4 ज्ञेयानि।
- णिजभावपक्षे क्विपि-मृट्-मृड्-मृषौ-मृषः, मृषित्वा-मर्षित्वा, इत्यादीनि रूपाण्यस्य धातोरिति विशेषः।
प्रासङ्गिक्यः
मृष तितिक्षायाम्
गणः- दिवादिः
कर्मकः-सकर्मकः
इट्-सेट्
पदम्-उभयपदम्
कर्तरि लटि- मृष्यति–ते
अर्थ−
१. सहन गर्नु, सहनु ।
आ-
१. रिसाउनु, जङ्गिनु ।
वि-
१. विपत्तिमा पर्नु, आपत्ति आउनु ।
कृदन्तरूपमाला
- 1“मृष तितिक्षायाम्” 2 ‘-- -- क्षमायां यौ मर्षेन्मर्षेत मर्षयेत्।
- मृष्यते मृष्यतीति स्यात् स्नेहने शपि मर्षति।।’ 3 इति देवः।
- मर्षकः-र्षिका, मर्षकः-र्षिका, मिमर्षिषकः-षिका, मरीमृषकः-षिका;
- मर्षिता-त्री, मर्षयिता-त्री, मिमर्षिषिता-त्री, मरीमृषिता-त्री;
- इत्यादीनि सर्वाण्यपि रूपाणि दैवादिकतृष्यतिवत् 4 ज्ञेयानि।
- 5 परिमृष्यन्-न्ती, 6 मर्षितः-मर्षितवान्, 7 अपमृषितम् 8, 9 दुर्मर्षणः, 10 11 मर्षित्वा-मृषित्वा, 12 मर्षणः, इतीमान्यस्य विशेषरूपाणीति ज्ञेयम्।
- 13 मृष्यमाणः।
प्रासङ्गिक्यः
मृषु सेचने
गणः- भ्वादिः
कर्मकः-सकर्मकः
इट्-सेट्
पदम्-परस्मैपदम्
कर्तरि लटि- मर्षति
अर्थ−
१. प्रोक्षण गर्नु, सेचन गर्नु ।
कृदन्तरूपमाला
- 1“मृषु सेचने सहने च” 2 ‘--हिंसाक्लेशदैन्येषु इत्येके’ इति धा।
- का।
- 3।
- ‘-- स्नेहने’ इति देवसम्मतः पाठः 4 इति ज्ञायते।
- ‘मृष्यते मृष्यतीति स्यात्, स्नेहने शपि मर्षति।।’ 5 इति देवः।
- मर्षकः-र्षिका, मर्षकः-र्षिका, मिमर्षिषकः-षिका, मरीमृषकः-षिका;
- मर्षिता-त्री, मर्षयिता-त्री, मिमर्षिषिता-त्री, मरीमृषिता-त्री;
- इत्यादीनि सर्वाण्यपि रूपाणि भौवादिकपर्षतिवत् 6 ज्ञेयानि।
- युचि-मर्षणः, 7 मृष्टम्-ष्टः-मृष्टवान्, 8 मर्षित्वा-मृष्ट्वा, इमानि रूपाण्यधिकानीति विशेषः।
- 9
प्रासङ्गिक्यः