संस्कृत-शब्दकोशः

मौञ्जीय मौतिकतण्डुल

मौढ्य

मौढ्यम् (नपुंसकलिङ्ग)


निष्पत्ति− "ष्यञ्" (५-१-१२४)
व्युत्पत्ति− मूढस्य भावः
प्रयोग− "यो मां सर्वेषु भूतेषु सन्तमात्मानमीश्वरम् । हित्वार्चां भजते मौढ्याद्भस्मन्येव जुहोति सः ॥"
उल्लेख− भाग० ३-२९-२२

अर्थ−
१. मूर्खता,
२. लडकपन ।



Correction: