मौर्य
मौल
मौर्वी
मौर्वी (स्त्रीलिङ्ग)
निष्पत्ति− "अण्" (४-३-१३५) । "ङीप्" (४-१-१५)
व्युत्पत्ति− मूर्वायाः विकारः
प्रयोग− "शास्त्रेष्वकुण्ठिता बुद्धिर्मौर्वी धनुषि चातता"
उल्लेख− रघु० १-१९
अर्थ−
१. ताँदो (धनुको),
२. क्षत्रियद्वारा व्रतबन्धमा लगाइने मरुई लहरोको कन्धनी । ‘क्षत्रियस्य च मौर्वी ज्या’ (मनु) ।