संस्कृत-शब्दकोशः

रटन रठ

रट्

रट परिभाषणे


गणः- भ्वादिः
कर्मकः-सकर्मकः
इट्-सेट्
पदम्-परस्मैपदम्
कर्तरि लटि- रटति

अर्थ−
१. बोल्नु, सम्भाषण गर्नु ।

कृदन्तरूपमाला

  • 1“रट परिभाषणे” 2 राटकः-टिका, राटकः-टिका, रिरटिषकः-षिका, रारटकः-टिका;
  • रटिता-त्री, राटयिता-त्री, रिरटिषिता-त्री, रारटिता-त्री;
  • इत्यादीनि सर्वाण्यपि रूपाणि भौवादिककठतिवत् 3 बोध्यानि।
  • 4 परिराटि, 5 परिराटकः, 6 संरटितम्- 7 तः-तवान्, इमानि रूपाणि अस्य धातोः विशेषः।

प्रासङ्गिक्यः

  • ↑ (१३६७)
  • ↑ (१-भ्वादिः-२९७। अक। सेट्। पर।)
  • ↑ (१४८)
  • ↑ १। ‘संपृचानुरुधाङ्यमाङ्यसपरिसृसंसृजपरिदेविसंज्वरपरिक्षिपपरिरट--’ (३-२-१४२) इत्यादिना तच्छीलादिषु कर्तृषु घिनुण्प्रत्यये रूपम्।
  • ↑ २। ‘निन्दहिंसक्लिशखादविनाशपरिक्षिपपरिरट--’ (३-२-१४६) इत्यादिना तच्छी- लादिषु कर्तृषु वुञ्प्रत्यये रूपमेवम्।
  • ↑ ३। ‘नपुंसके भावे क्तः’ (३-३-११४) इति भावे क्तप्रत्ययः।
  • ↑ आ। ‘अम्लेटकैश्चाकटुचाटुभाषितैरटैः पटत्संरटितान् जनोत्करैः।।’ धा। का। १। ३९।



Correction: