संस्कृत-शब्दकोशः

रत्नकूट रत्नखचित

रत्नकेतु

रत्नकेतुः (पुंलिङ्ग)


अर्थ−
१. एक बुद्ध,
२. एक बोधिसत्त्व ।



Correction: