रथौघ
रथ्या
रथ्य
रथ्यः (पुंलिङ्ग)
निष्पत्ति− "यत्" (४-४-७६)
व्युत्पत्ति− रथं वहति
प्रयोग− १) "विभिन्नवर्णा गरुडाग्रजेन सूर्यस्य रथ्याः परितः स्फुरन्त्या" २) "धावन्त्यमी मृगजवाक्षमयेव रथ्याः"
उल्लेख− माघ० ४-१४, शाकु० १-८
अर्थ−
१. रथको घोडा,
२. रथ हाँक्ने मानिस,
३. रथको पाङ्ग्रो ।