संस्कृत-शब्दकोशः

रमठध्वनि रमणक

रमण

रमणः (पुंलिङ्ग)


निष्पत्ति− रमु (क्रीडायाम्) + णिच् - "ल्युः" (३-१-१३४)
व्युत्पत्ति− रमयति
प्रयोग− "रमणमृजुतया पुरः सखीनामकलितचापलदोषमालिलिङ्ग"
उल्लेख− माघ० ७-४६

अर्थ−
१. पति/प्रेमी,
२. कामदेव,
३. गधा,
४. अण्डकोश,
५. सूर्यको सारथि,
६. प्रत्येक चरणमा तीन - तीन अक्षर हुने एक वर्णवृत्त,
७. पर्वते नीम ।


रमण (विशेषण)


अर्थ−
१. राम्रो,
२. प्यारो,
३. आनन्द दिने,
४. विलास वा खेलबाड गर्ने,
५. रमिते ।


रमणम् (नपुंसकलिङ्ग)


अर्थ−
१. खेलबाड ,
२. प्रेम,
३. सम्भोग,
४. आनन्द,
५. रमिता,
६. रमाउनु,
७. कमर ।



Correction: