संस्कृत-शब्दकोशः

राजनीलिका राजन्यक

राजन्य

राजन्यः (पुंलिङ्ग)


निष्पत्ति− "यत्" (४-१-१३७)
व्युत्पत्ति− राज्ञोऽपत्यम्
प्रयोग− "काकुत्स्थश्चिरविरहोत्सुकावरोधान् राजन्यान् स्वपुरनिवृत्तयेऽनुमेने"
उल्लेख− रघु० ४-८७

अर्थ−
१. राजा,
२. क्षत्रिय,
३. अग्नि,
४. खिर्नीको रूख / जुरे काफल ।


राजन्य (विशेषण)


अर्थ−
राजासम्बन्धी ।



Correction: