राजनीलिका
राजन्यक
राजन्य
राजन्यः (पुंलिङ्ग)
निष्पत्ति− "यत्" (४-१-१३७)
व्युत्पत्ति− राज्ञोऽपत्यम्
प्रयोग− "काकुत्स्थश्चिरविरहोत्सुकावरोधान् राजन्यान् स्वपुरनिवृत्तयेऽनुमेने"
उल्लेख− रघु० ४-८७
अर्थ−
१. राजा,
२. क्षत्रिय,
३. अग्नि,
४. खिर्नीको रूख / जुरे काफल ।
राजन्य (विशेषण)
अर्थ−
राजासम्बन्धी ।