रिण्व्
रिपुघातिन्
रिपु
रिपुः (पुंलिङ्ग)
निष्पत्ति− रप (व्यक्तायां वाचि) - "कुः" इत् च् (उ० १-२६)
व्युत्पत्ति− रपति
प्रयोग− "ध्रियते यावदेकोऽपि रिपुस्तावत्कुतः सुखम् । पुरः क्लिश्नाति सोमं हि सैंहिकेयोऽसुरद्रुहाम् ॥"
उल्लेख− माघ० २-३५
अर्थ−
१. शत्रु,
२. जन्मकुण्डलीमा लग्नदेखि छैटौँ ठाउँ,
३. ध्रुवको पनाति ।