संस्कृत-शब्दकोशः

लभ् लभ्यांश

लभ्य

लभ्य (विशेषण)


प्रयोग− "लभ्या धरित्री तव विक्रमेण ज्यायांश्च वीर्यास्त्रबलैर्विपक्षः"
उल्लेख− किरा० ३-१७

अर्थ−
१. पाउन योग्य,
२. पत्ता पाउन योग्य,
३. उचित,
४. उचित ।



Correction: