लुण्ट्
लुण्ठक
लुण्ठ
लुण्ठ स्तेये
गणः- चुरादिः
कर्मकः-सकर्मकः
इट्-सेट्
पदम्-उभयपदम्
कर्तरि लटि- लुण्ठयति-ते
अर्थ−
१. चोर्नु, लुट्नु ।
कृदन्तरूपमाला
- 1“लुण्ठ स्तेये” 2 ‘… स्तेये लुण्टति लुण्टयेत्।’ 3 इति देवः।
- धातुकाव्ये 4 ‘--अनादरे च द्रुमे’ इत्युपात्तम्।
- ‘लुण्ठ लुण्ट’ इति टवर्गप्रथमान्तः, द्वितीयान्त इति चात्र मतद्वयम्।
- ‘लुण्ड’ इत्यपि शाकटायनः।
- पुरुषकारे टान्तपाठ एव साधुः, ठान्तो- ऽप्रामाणिक इति साग्रहं क्षीरस्वामिमतनिरासपूर्वकं प्रतिपादितम्।
- माधव- प्रभृतयः ठान्तपाठमेव न्यासादिग्रन्थसंवादपुरस्सरं स्थापयामासुः।
- ‘जल्पभिक्ष- कुट्टलुण्ट--’ 5 इत्यत्र सूत्रकारैः टान्तोऽथ वा ठान्तः पठितोऽयं धातुरित्यत्र नियामकं किमपि न दृश्यते।
- उभयेऽपि स्वस्वमतानुसारेण टान्तं ठान्तं च सूत्रेऽपि पठन्ति।
- ईदृशस्थलेषु ‘प्रयोग एव भगवान् तान् व्यवस्थापयेत् पथि’ इत्युक्तदिशा शिष्टप्रयोगस्योभयधाऽप्युपलम्भाद् वयं तूष्णीकाः।
- लुण्ठकः-ण्ठिका, लुलुण्ठयिषकः-षिका, लोलुण्ठकः-ण्ठिका;
- लुण्ठयिता-त्री, लुलुण्ठयिषिता-त्री, लोलुण्ठिता-त्री;
- इत्यादीनि रूपाणि सर्वाण्यपि चौरादिक- कुस्मयतिवत् 6 बोध्यानि।
- 7--’ 8 इति षाकन्प्रत्यये रूपमेवम्।
- षित्त्वात् स्त्रियां ङीषि लुण्ठाकी इति रूपम्। लुण्ठाकः-ठाकी, लुण्टाकः- 9 टाकी।
प्रासङ्गिक्यः