लोप्त्र
लोभन
लोभ
लोभः (पुंलिङ्ग)
निष्पत्ति− लुभ (गार्ध्ये) - "घञ्" (३-३-१८)
प्रयोग− १) "परवित्तादिकं दृष्ट्वा नेतुं यो हृदि जायते । अभिलाषो द्विजश्रेष्ठ स लोभः परिकीर्तितः ॥" २) "लोभाद्भयाद्वाभिगतः कपीन्द्रो न राघवं येन भवेद्विभेद्यः"
उल्लेख− पद्मपु०, भट्टि० १२-४०
अर्थ−
अरूको धन, माल वा सामर्थ्य देख्दा हुने तृष्णा ।
“परार्थं परभागाँश्च परसामर्थ्यमेव च ।। दृष्ट्वा श्रुत्वा च या तृष्णा जायते लोभ एव सः ।।” (शार्ङ्गधरसंहिता)