संस्कृत-शब्दकोशः

वङ्किल वङ्क्रि

वङ्क्

वकि कौटिल्ये गतौ च


गणः- भ्वादिः
कर्मकः-अकर्मकः, गतौ तु सकर्मकः
इट्-सेट्
पदम्-आत्मनेपदम्
कर्तरि लटि- वङ्कते

अर्थ−
१. वक्र हुनु, टेढिनु, झुक्नु, नुघ्नु,
२. बाङ्गो गर्नु, टेढ्याउनु, झुकाउनु, नुगाउनु,
३. टेढो/बाङ्गो जानु ।

कृदन्तरूपमाला

  • 1“वकि कौटिल्ये” 2 वङ्ककः-ङ्किका, वङ्ककः-ङ्किका, विवङ्किषकः-षिका, वावङ्ककः-ङ्किका;
  • वङ्किता-त्री, वङ्कयिता-त्री, विवङ्किषिता-त्री, वावङ्किता-त्री;
  • इत्यादीनि रूपाणि सर्वाण्यपि भौवादिककङ्कतिवत् 3 बोध्यानि।
  • 4 वङ्कितम्- तः, ल्युटि- 5 प्रवङ्कनम्।
  • औणादिके 6 क्रिन्प्रत्यये वङ्क्रिः इति रूपम्।
  • वङ्क्रिः-शरीराङ्गम्, शल्यम् च।

प्रासङ्गिक्यः

  • ↑ (१५२७)
  • ↑ (१-भ्वादिः-८८। अक। सेट्। आत्म।)
  • ↑ (१४०)
  • ↑ B। ‘फलाङ्कितान् वङ्कितमल्लिमङ्कितान् वनप्रदेशानुरुकाककोकिलान्।’ धा। का। १-१३।
  • ↑ २। अत्र ‘कृत्यचः’ (८-४-२९) इति णत्वम् ‘इजादेः सनुमः’ (८-४-३२) इति नियमान्न भवति।
  • ↑ [१-३५]



Correction: