संस्कृत-शब्दकोशः

वज्रोणिमुद्रा वञ्चति

वञ्चक

वञ्चकः (पुंलिङ्ग)


निष्पत्ति− वञ्चु (प्रलोभने) + णिच् "ण्वुल्" (३-१-१३३)
व्युत्पत्ति− वञ्चयते प्रलोभयति

अर्थ−
१. स्याल,
२. छुचुन्द्रो,
३. ठग वा धोखेबाज मानिस,
४. यस्तो व्यक्ति पाल्तु न्याउरीमुसो ।


वञ्चक (विशेषण)


अर्थ−
१. ठग,
२. घोखेबाज,
३. दुष्ट ।



Correction: