संस्कृत-शब्दकोशः

वञ्जुला वटक

वट

वटः (पुंलिङ्ग)


निष्पत्ति− वट (वेष्टने) - "अच्" (३-१-१३४)
व्युत्पत्ति− वटति
प्रयोग− "त्वया पुरस्तादुपयाचितो यः सोऽयं वटः श्याम इति प्रतीतः"
उल्लेख− रघु० १३-५३

अर्थ−
१. बरको रूख,
२. गोली वा टिकिया,
३. शून्य, खाली,
४. डोरी,
५. बोरा,
६. रूपको समानता,
७. पातलो रोटी ।


हेरौँ- वट् धातु


हेरौँ- वट् धातु


हेरौँ- वट् धातु


हेरौँ- वट् धातु



Correction: