संस्कृत-शब्दकोशः

वर्तीर वर्तुलकारा

वर्तुल

वर्तुलः (पुंलिङ्ग)


निष्पत्ति− वृतु (वर्तने) - "उलच्" बाहु० ।

अर्थ−
१. केराउ,
२. भकुन्डो,
३. गाजर,
४. स्वाग,
५. छ्यापी ।


वर्तुल (विशेषण)


अर्थ−
बाटुलो / गोलाकार ।


वर्तुलम् (नपुंसकलिङ्ग)


अर्थ−
बाटुलो वस्तु/ वृत्त ।



Correction: