संस्कृत-शब्दकोशः

वारित्रा वारिदा

वारिद

वारिदः (पुंलिङ्ग)


निष्पत्ति− डुदाञ् (दाने) - "कः" (३-२-३)
व्युत्पत्ति− वारि ददाति
प्रयोग− "नवतमालनिभस्य नभस्तरोरचिररोचिररोचत वारिदैः"
उल्लेख− माघ० ६-२८

अर्थ−
१. बादल,
२. नागर मोथे ।



Correction: