संस्कृत-शब्दकोशः

वारुणयन्त्र वारुणी

वारुणि

वारुणिः (पुंलिङ्ग)


निष्पत्ति− "इञ्" (४-१-९५)
व्युत्पत्ति− वरुणस्यापत्यं पुमान्
प्रयोग− "समुद्रं स समासाद्य वारुणिर्भगवानृषिः । उवाच सहितान् देवानृषींश्चैव समागतान् ॥"
उल्लेख− भा० वन० १०५-१

अर्थ−
१. अगस्त्य ऋषि,
२. भृगु,
३. वसिष्ठ,
४. =तार हात्ती,
५. सिप्लिकान,
६. एक प्राचीन जनपद ।



Correction: