संस्कृत-शब्दकोशः

वासका वासत

वासगृह

वासगृहम् (नपुंसकलिङ्ग)


व्युत्पत्ति− वासस्य गृहम्
प्रयोग− "देव्यास्ततो विमनसः परिसान्त्वनाय धर्मासनाद्विशति वासगृहं नरेन्द्रः"
उल्लेख− उ० रा० १-७

अर्थ−
१. सुत्ने कोठा,
२. अन्तःपुर/जनानी बस्ने ठाउँ वा कोठा ।



Correction: