वाहद्विषत्
वाहनता
वाहन
वाहन (नपुंसकलिङ्ग)
निष्पत्ति− वह (प्रापणे) + स्वार्थे णिच् - "ल्युट्" (३-३-११५)
व्युत्पत्ति− वाहयति
प्रयोग− "उह्यमान इव वाहनोचितः पादचारमपि न व्यभावयत्"
उल्लेख− रघु० ११-१०
अर्थ−
१. बोक्नु,
२. हाँक्नु/ गाडी चलाउनु,
३. घोडा,
४. हात्ती,
५. चढेर एक ठाउँबाट अर्को ठाउँमा लैजाने सवारी ।