संस्कृत-शब्दकोशः

विच्छल विच्छित्ति

विच्छाय

विच्छाय (विशेषण)


व्युत्पत्ति− विगता छाया कान्तिर्यस्य
प्रयोग− "विलोक्योद्विग्नहृदयो विच्छायमनुजं नृपः । पृच्छति स्म सुहृन्मध्ये संस्मरन्नारदेरितम् ॥"
उल्लेख− भाग० १-१४-२४

अर्थ−
कान्ति वा श्री नभएको ।


विच्छायः (पुंलिङ्ग)


अर्थ−
१. चराहरूको छाँया,
२. त्यो रत्न/मणि जसको छाया पर्दैन ।



Correction: