संस्कृत-शब्दकोशः

विज्जुलिका विज्ञता

विज्ञ

विज्ञः (पुंलिङ्ग)


निष्पत्ति− वि + ज्ञा (अवबोधने) - "कः" (३-१-१३६)
व्युत्पत्ति− विशेषेण जानाति
प्रयोग− "एवं विपर्ययं बुद्ध्वा नृणां विज्ञाभिमानिनाम्"
उल्लेख− भाग० ६-१६-६१

अर्थ−
विद्वान् मानिस ।


विज्ञ (विशेषण)


अर्थ−
१. विद्वान्,
२. जानकार,
३. चलाख,
४. बुद्धिमान् ।



Correction: