संस्कृत-शब्दकोशः

विन्दुस्थान विन्ध्यकूट

विन्ध्य

विन्ध्यः (पुंलिङ्ग)


निष्पत्ति− ध्यै (चिन्तायाम्) - "कः" (३-१-१३६) पृषो० ।
व्युत्पत्ति− विरुद्धं ध्यायति
प्रयोग− "अन्तरं पूरयामास विन्ध्यनीहारभूभृतोः"
उल्लेख− याद० २२-२२८

अर्थ−
विन्ध्याचल पर्वत ।



Correction: