संस्कृत-शब्दकोशः

विपूय विप्रकर्ष

विप्र

विप्रः (पुंलिङ्ग)


निष्पत्ति− डुवप् (बीजसन्ताने) - "रन्" (उ० २-२९) । वि प्रा (पूरणे) - "कः" (३-१-१३६)
व्युत्पत्ति− विशेषेण प्राति पूरयति
प्रयोग− "जन्मना ब्राह्मणो ज्ञेयः संस्कारैर्द्विज उच्यते । विद्यया यातं विप्रत्वं त्रिभिःश्रोत्रियलक्षणम् ॥"

अर्थ−
१. ब्राह्मण,
२. पुरोहित,
३. वेदका मन्त्रको रहस्य बुझ्ने ब्राह्मण,
४. शिरीषको रूख,
५. पिपल ।


विप्र (विशेषण)


अर्थ−
बुद्धिमान्/बुद्धि भएको ।



Correction: