संस्कृत-शब्दकोशः

विरेचक विरेचित

विरेचन

विरेचनम् (नपुंसकलिङ्ग)


निष्पत्ति− वि + रिचिर् (विरेचने) - "ल्युट्" (३-३-११५)
प्रयोग− "हरीतकी समगुडा मधुना सह पेषिता । विरेचनकरी रुद्र भवतीति न संशयः ॥"

अर्थ−
१. जुलाब / धेरै दिसा गराउने ओखती,
२. दिसा धेरै गराउनु,
३. निकाल्नु ।



Correction: