संस्कृत-शब्दकोशः

विलुण्ठन विलुप्तयोनि

विलुप्त

विलुप्त (विशेषण)


निष्पत्ति− वि + लुप्लृ (छेदने) - "क्तः" (३-२-१०२)
प्रयोग− "विलुप्तमूर्ध्नयलिपिक्रमाणां सुरेन्द्रचूडापदलालितानाम्"
उल्लेख− हयग्री०

अर्थ−
१. टुटेफुटेको,
२. खसिएको,
३. लुटिएको,
४. नाश पारिएको,
५. कमजोर पारिएको,
६. लुकाइएको ।



Correction: