संस्कृत-शब्दकोशः

विशूचिका विशृङ्ग

विशूल

विशूल (विशेषण)


व्युत्पत्ति− विगतं शूलं यस्य
प्रयोग− "दुर्जयो रवणः शूली विशूलः प्रार्थ्यतामिति"
उल्लेख− रघु० १५-५

अर्थ−
त्रिशूल वा झीर नभएको/शूली नभएको ।



Correction: