संस्कृत-शब्दकोशः

विष्टपहारी विष्टभ

विष्टब्ध

विष्टब्ध (विशेषण)


निष्पत्ति− वि + स्तम्भु (रोधने) - "क्तः" (३-२-१०२)

अर्थ−
१. बलियोसँग गाडिएको,
२. समर्थन गरिएको,
३. रोकिएको वा रोक्न लगाइएको,
४. चल्न नसक्ने पारिएको,
५. पक्षाघात रोग लागेको ।



Correction: