संस्कृत-शब्दकोशः

विष्टप विष्टम्भ

विष्टब्ध

विष्टब्ध (भू० क० कृ०) [वि+स्तंभ्+क्त]


1. पक्का जमाया हुआ, भलीभांति आश्रित
2. टेक लगा हुआ, सहारा दिया हुआ
3. अवरुद्ध, सबाघ
4. लकवा के रोग से ग्रस्त, गतिहीन ।



Correction: