संस्कृत-शब्दकोशः

विष्टम्भ विष्टम्भन

विष्टम्भगर्भ

विष्टम्भगर्भः (पुंलिङ्ग)


अर्थ−
गर्भ रहेपछि समयको नगरी रुखा खानाले बढ्न नसकेको गर्भ ।



Correction: