विष्टभ विष्टम्भगर्भ

विष्टम्भ

विष्टम्भः (पुंलिङ्ग)

---

निष्पत्ति− वि + स्तम्भु (रोधने) - "घञ्" (३-३-१८)
प्रयोग− "प्रविकर्षनिनादभिन्नरन्ध्रः पदविष्टम्भनिपीडितस्तदानीम्"
उल्लेख− किरा० १३-१६

अर्थ−
१. बाधा/ रोकावट / अडचन,
२. आक्रमण/ हमला,
३. रोगविशेष ।

---