विष्ठल
विष्ठाभुज्
विष्ठा
विष्ठा (स्त्रीलिङ्ग)
निष्पत्ति− वि + ष्ठा (गतिनिवृत्तौ) - "कः" (३-१-१३६)
व्युत्पत्ति− वितिष्ठते
प्रयोग− "गुरोर्हितं प्रकर्तव्यं वाङ्मनःकायकर्मभिः । अहिताचरणादेव विष्ठायां जायते क्रिमिः ॥"
उल्लेख− तन्त्रसा०
अर्थ−
१. पेट/उदर,
२. दिसा/ आची/गुदद्वारबाट निस्कने मैला ।