संस्कृत-शब्दकोशः

विहनन विहरण

विहर

विहरः (पुंलिङ्ग)


निष्पत्ति− हृञ् (हरणे) - "घः" (३-३-११८)
व्युत्पत्ति− विशेषेण ह्रियतेऽस्मिन्

अर्थ−
१. वियोग/बिछोड,
२. हटाउनु/पन्छाउनु ।



Correction: