संस्कृत-शब्दकोशः

विहर विहर्तृ

विहरण

विहरणम् (नपुंसकलिङ्ग)


निष्पत्ति− वि + हृञ् (हरणे) - "ल्युट्" (३-३-११५)

अर्थ−
१. वियोग/ बिछोड,
२. घुमफिर गर्नु/विहार गर्नु ।



Correction: