संस्कृत-शब्दकोशः

वीरबाहु वीरभद्रक

वीरभद्र

वीरभद्रः (पुंलिङ्ग)


अर्थ−
१. शिवको एक गण, जसलाई दक्षयज्ञ नाश पार्न शिवद्वारा जटा फटकारेर उत्पन्न गरिएको थियो ।

“वीरभद्र इति ख्यातो रुद्रकोपाद् विनिःसृतः । ”(महाभारत, शान्तिपर्व २८४/ ५३),
२. अश्वमेध यज्ञको घोडा,
३. उशीर ।



Correction: