वीरुधा
वीरेश
वीरुध्
वीरुध् (स्त्रीलिङ्ग)
निष्पत्ति− वि + रुधिर् (आवरणे) - "क्विप्" (३-२-१७८) । दीर्घः (६-३-१३७)
प्रयोग− "अपि त्वदावर्जितवारिसम्भृतं प्रवालमासामनुबन्धि वीरुधाम्"
उल्लेख− कुमा० ५-३४
अर्थ−
काटिए पनि अनेक प्रकारले पलाउने (गुर्जो आदि) लहरो/ जरीबुटी ।