संस्कृत-शब्दकोशः

वेल वेलाकुल

वेला

वेला (स्त्रीलिङ्ग)


निष्पत्ति− वेल (कालोपदेशे) - "अः" (३-३-१०४)
प्रयोग− "वेलोपलक्षणार्थं प्रवासादुपावृत्तेन तत्र भवता काशपपेनादिष्टोऽस्मि"
उल्लेख− शाकु० ४

अर्थ−
१. समय/काल/मौसम,
२. समुद्र वा नदीको पानीको लहर,
३. समुद्र वा नदी किनार,
४. मर्यादा,
५. सिसा,
६. वचन/ बोली,
७. रोग,
८. गीँजो,
९. भोजन/खाइने वस्तु,
१०. सहज मृत्यु ।



Correction: