संस्कृत-शब्दकोशः

वैधृति वैन

वैधेय

वैधेय (विशेषण)


निष्पत्ति− "अण्" (४-३१२०)
व्युत्पत्ति− विधेयं विधानम् । तस्यायम्
प्रयोग− "प्रलपत्वेष वैधेयः"
उल्लेख− शाकु० २
विस्तार− "अज्ञ मूढयथाजातमूर्खवैधेयबालिशाः" - अम०

अर्थ−
१. विधिसम्बन्धी,
२. नियमको अनुकूल,
३. मूर्ख । ‘मूर्खवैधेयबालिशा’ (अमरकोश) ।


वैधेयः (पुंलिङ्ग)


अर्थ−
मूर्ख मानिस ।



Correction: