वैश्वयुग
वैश्वानरकोण
वैश्वानर
वैश्वानरः (पुंलिङ्ग)
निष्पत्ति− दीर्घः (६-३-१२९) । "अण्" (४-१-११४)
व्युत्पत्ति− विश्वे नरो अस्य विश्वानरः । विश्वानरस्यापत्यम् ।
अर्थ−
१. अग्नि,
२. जठराग्नि,
३. चितु (झार),
४. पित्त,
५. परमात्मा,
६. वेदान्तमा चेतनशक्ति ।