व्यतिषङ्ग
व्यतीकार
व्यतिहार
व्यतिहारः (पुंलिङ्ग)
निष्पत्ति− वि + अति + हृञ् (हरणे) - "घञ्" (३-३-१८)
प्रयोग− १) "विक्रमव्यतिहारेण सामान्याभूत् द्वयोरपि । जयश्रीरन्तरा वेदिर्मत्तवारणयोरिव ॥" २) "कर्मव्यतिहारे सर्वनाम्नो द्वे वाच्ये"
उल्लेख− रघु० १२-९३, वा० ८-१-१२
विस्तार− "परिदानं विनिमयो नैमेयः परिवर्तनम् । व्यतिहारः परावर्तो वैमेयो विमयोऽपि च ॥" - हेम०
अर्थ−
१. साँटफेर / अदलाबदली,
२. मारपिट,
३. गाली गुप्ता ।