संस्कृत-शब्दकोशः

व्यवच्छिन्न व्यवच्छेदक

व्यवच्छेद

व्यवच्छेदः (पुंलिङ्ग)


निष्पत्ति− वि + अव + छिदिर् (द्वैधीकरणे) - "घञ्" (३-३-१८)

अर्थ−
१. छंटाइ/ छाँट्ने क्रिया,
२. गोली काँड आदि छोड्नु,
३. विभाग/खण्ड/हिस्सा,
४. छुट्कारा,
५. कुनै ग्रन्थको अध्याय ।



Correction: